Reklama

Urodziny Chomicza na Chomiczówce

2018-05-09 10:54

Łukasz Krzysztofka
Edycja warszawska 19/2018, str. I

Łukasz Krzysztofka

O tym żarliwym patriocie, oddanym działaczu społecznym i kreatorze polskiego ochotniczego ruchu strażackiego, pamiętają parafianie z Chomiczówki. Tak świętowali 140. urodziny Bolesława Chomicza

Wspólne świętowanie rozpoczęła Msza św. w kościele Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych na Chomiczówce, której przewodniczył bp Jacek Jezierski z Elbląga.

Biskup mówił, że trudną i niebezpieczną służbę strażaków można porównać do postaci św. Floriana, który jest wzorem osobowym chrześcijanina. – Był konsekwentnym i odważnym, nie rezygnował ze swoich przekonań – podkreślił bp Jezierski. Ważne jest, aby dziś młodzież odkrywała w sobie pasję wspólnego działania i uczestnictwa np. w ruchu strażackim na wzór Bolesława Chomicza, który był twórcą i animatorem Ochotniczej Straży Porażanej w odradzającej się II Rzeczpospolitej. – Również dziś ważne jest, aby młody człowiek odkrywał szlachetną pasję i uczył się współdziałania z innymi – wskazał Ksiądz Biskup.

Bp Jezierski podkreślił, że oddać życie za przyjaciół można jednorazowo, w akcie heroizmu, bohaterstwa, albo tak jak św. Florian, przez męczeństwo. Można jednak oddawać je także stopniowo, żyjąc i pracują dla drugich. – Chrześcijanin oddaje życie za przyjaciół w geście szczególnej pomocy drugiemu człowiekowi. Oddaje życie także po trochu, żyjąc dla innych – powiedział Ksiądz Biskup.

Reklama

W Eucharystii uczestniczyła rodzina Bolesława Chomicza, wielu mieszkańców Chomiczówki, a także przedstawiciele Ochotniczych Straży Pożarnych z pocztami sztandarowymi, dla których Bolesław Chomicz jest wzorem patrioty i działacza społecznego.

Jest również niepisanym patronem Chomiczówki, osiedla na warszawskich Bielanach. Dzięki aktywności parafii Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych i posługujących w niej proboszczów wielu mieszkańców dowiedziało się, skąd bierze się nazwa osiedla i kim był Bolesław Chomicz. Proboszcz parafii ks. prał. Jan Szubka regularnie organizuje uroczystości związane z upamiętnieniem Chomicza, któremu towarzyszy strażacki festyn parafialny.

W 1915 r. Bolesław Chomicz założył Towarzystwo Świętego Floriana, które rok później przekształciło się w Związek Floriański, skupiający straże pożarne ze wszystkich trzech zaborów w jedną całość. – Na naszym osiedlu jest jedynie Park im. Bolesława Chomicza. Uważam, że to za mało – mówi „Niedzieli” Irena Hamerska, która była jedną z pierwszych mieszkanek powstającego na przełomie lat 70. i 80. osiedla Chomiczówka. Dzisiaj zabiega o stworzenie tu izby pamięci poświęconej Bolesławowi Chomiczowi. – Chomiczowi należy się większe upamiętnienie. Jeśli nie teraz, to kiedy? Jeżeli nie my, to kto? – pyta Hamerska.

Tagi:
ochotnicza straż pożarna Bolesław Chomicz

80-lecie Ochotniczej Straży Pożarnej w Bukowej

2018-08-01 10:33

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 31/2018, str. II

Jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej w Bukowej obchodziła jubileusz 80-lecia istnienia. Była to wyjątkowa okazja do wspomnień i do podziękowań za wkład strażaków w bezpieczeństwo społeczności lokalnej

Joanna Ferens
Poświęcenie sztandaru

Świętowanie rozpoczęło się od Mszy św. sprawowanej w kościele parafialnym pw. św. Andrzeja Boboli, której przewodniczył ks. proboszcz Stanisław Ciupak. – Dziękujemy dziś Panu Bogu za lata służby i pracy naszych strażaków na rzecz Kościoła przez stałą posługę w parafii, a także na rzecz drugiego człowieka, ratując mienie i troszcząc się o nasze bezpieczeństwo. Zachęcam do modlitwy za naszych druhów strażaków, o potrzebne łaski i Boże błogosławieństwo dla nich – podkreślił Ksiądz Proboszcz.

Strażacy dziękowali Bogu za minione lata działalności jednostki, polecali Jego miłosierdziu zmarłych druhów strażaków oraz prosili o błogosławieństwo na kolejne lata służby „ludziom na ratunek”.

Wszystko dla Chrystusa

Homilię wygłosił ekonom diecezji zamojsko-lubaczowskiej ks. Miłosław Żur, który dostrzegł ogromną rolę strażaków ochotników w społeczeństwie. – To wszystko, co robicie, pokazuje, że razem możemy więcej, że razem możemy sprawić, iż to, o co prosi nas Chrystus, aby słuchać Jego głosu, w Nim odpoczywać i razem pracować, to wszystko sprawi, że będą działy się rzeczy cudowne. Niech św. Florian wyprasza wam tę potrzebną łaskę, mądrość i siłę, abyście się z tej misji i powołania strażackiego wywiązali.

Bogata historia

Następnie miał miejsce uroczysty przemarsz jednostek OSP na plac przy remizie, gdzie odbyły się dalsze uroczystości. Ich centralnym momentem było nadanie jednostce OSP w Bukowej sztandaru, który jest symbolem jedności i elementem tradycji. To właśnie wokół niego rodzi się poczucie wspólnoty łączącej strażaków, a także świadomość tego, że praca strażaka to bezinteresowne bohaterstwo oraz służba dla ogółu.

Historię jednostki w Bukowej przedstawił prezes OSP Bukowa Tadeusz Tutka. – Jednostka w Bukowej, wsi położonej w gminie Biłgoraj, wśród lasów Puszczy Solskiej, została założona w kwietniu 1938 r. Inicjatorami jej powstania byli Adam Dziduch, Florian Szajner, Ludwik Łukaszczyk i Jan Małek. Liczyła 22 członków. W okresie okupacji działalność jednostki została zawieszona, zaś strażacy należeli do Batalionów Chłopskich, utworzonych przez założycieli OSP w Bukowej.

Słowa uznania

Podczas uroczystości wyróżniającym się druhom wręczono medale i odznaczenia Nie zabrakło również życzeń i gratulacji, które składali m.in. starosta biłgorajski Kazimierz Paterak, komendant powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Biłgoraju Wiesław Krent oraz Sylwia Ciecierska reprezentująca poseł Genowefę Tokarską. Listy okolicznościowe wystosował m.in. Marszałek Województwa Lubelskiego oraz prezes Zarządu Wojewódzkiego OSP RP w Lublinie.

Głos zabrał także poseł do Parlamentu Europejskiego Krzysztof Hetman: – Należą się wielkie słowa uznania i podziękowania dla wszystkich druhów strażaków, którzy na co dzień chronią życie, zdrowie i mienie drugiego człowieka, pracując społecznie w Ochotniczej Straży Pożarnej.

Uroczystość podsumował i dziękował strażakom prezes Zarządu Powiatowego OSP RP Mieczysław Skura. – Z pewnością na powstanie OSP w Bukowej miało wpływ położenie miejscowości, która znacznie oddalona jest od głównych dróg i większych ośrodków oraz położona wśród lasów. Wszędzie daleko, a w przypadku nagłych zdarzeń musieli sobie radzić sami. Do tego doszła zaradność i odpowiedzialność za wspólnotę. Stąd myśl o utworzeniu jednostki. Szybko się okazało, że działalność druhów strażaków nie ogranicza się tylko do gaszenia pożarów czy pomocy podczas klęsk, ale jest widoczna na polu kultury czy przechowywania tradycji – podkreślił.

Imprezę uświetnił koncert Orkiestry Dętej Złota Nuta z Biszczy. Wspólne świętowanie zakończyła defilada pododdziałów, którą prowadził Jan Małysza, komendant gminny OSP RP w Biłgoraju. Na wydarzenie zaprosili Wójt Gminy Biłgoraj, Ochotnicza Straż Pożarna w Bukowej i Gminny Ośrodek Kultury w Biłgoraju.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dekret o heroiczności cnót kard. Stefana Wyszyńskiego

2018-08-17 10:20

archwwa.pl, lk / Warszawa (KAI)

Kongregacja do spraw świętych przesłała do Archidiecezji Warszawskiej dekret o heroiczności cnót Czcigodnego Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. Dokument powstał po grudniowej decyzji papieża Franciszka, który zaaprobował wniosek Kongregacji do Spraw Świętych o uznanie heroiczności cnót m.in. kard. Wyszyńskiego i polecił przygotowanie dekretu.

BP KEP

Publikujemy polskie tłumaczenie dokumentu:

Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych

GNIEZNO I WARSZAWA

Beatyfikacja i Kanonizacja

Sługi Bożego

Stefana Wyszyńskiego

Arcybiskupa Gnieźnieńskiego i Warszawskiego

Świętego Kościoła Rzymskiego Kardynała

Prymasa Polski

(1901 -1981)

Dekret o heroiczności Cnót

„Zawsze byłem przekonany o tym, że Duch Święty powołał Waszą Eminencję w wyjątkowym momencie dziejów Ojczyzny i Kościoła – i to nie tylko Kościoła w Polsce, ale także i w całym świecie. Patrzyłem na to trudne, ale jakże błogosławione wezwanie od czasów mojej młodości – i dziękowałem za nie Bogu, jako za łaskę szczególną dla Kościoła i Polski. Dziękowałem za to, że, «taką moc dał Człowiekowi» – i zawsze za to dziękuję”. (Z listu Jana Pawła II do Jego Eminencji Kardynała Prymasa wysłanego z Watykanu w dniu 30 października 1979 roku).

Te słowa wypowiedziane przez Świętego Jana Pawła II o samym Słudze Bożym Stefanie Wyszyńskim, w szczególny sposób przedstawiają jego posługę w Kościele Bożym. Jego trudne, ale bardzo szczęśliwe powołanie, ukazuje świętość życia i posłuszeństwo głosowi Ducha Świętego.

Sługa Boży urodził się w dniu 3 sierpnia 1901 roku we wsi Zuzela, diecezji Łomżyńskiej, w Polsce, jako drugie dziecko rodziny Stanisława i Julianny Karp, i w samym dniu narodzin został ochrzczony. W rodzinie poznał zasady chrześcijańskiego życia i kultury ludzkiej. Przedwczesna śmierć matki napełniła dziewięcioletniego chłopca głębokim bólem.

Po ukończeniu pomyślnie nauki w gimnazjach w Warszawie, Łomży i Włocławku, gdy przyszedł do zdrowia po ciężkiej chorobie, co przypisywał Najświętszej Marii Pannie, poświęcił się studiom teologicznym i dnia 3 sierpnia 1924 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jako młody kapłan pełnił w diecezji różne obowiązki, następnie w latach 1925-1929 odbył studia prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i uzyskał stopień doktora prawa kanonicznego.

Sługa Boży już w latach młodości bardzo sobie cenił cnoty i gorliwie je praktykował, a przeto zabiegał o to, by je posiąść. Wytrwale pielęgnował szlachetne obyczaje, chociaż ta stałość i uczciwość były poddawane próbie.

Ojciec Święty Pius XII dnia 4 marca 1946 roku mianował go biskupem Lubelskim. Po upływie dwóch lat, które spędził w Lublinie na gorliwej pracy duszpasterskiej, dnia 12 listopada 1948 roku mianowany został Arcybiskupem Gnieźnieńskim i Warszawskim, Prymasem Polski.

Jako Pasterz archidiecezji natychmiast z wielką roztropnością i męstwem usilnie starał się o wzrost pobożności powierzonego sobie ludu, kapłanów kształtował w duchu prawdziwej nauki Kościoła i pobożności, ponieważ uznawał za rzecz pewną, że tylko święci kapłani mogą wpływać na pomnożenie pobożności ludu.

Dnia 29 listopada 1952 roku został włączony do grona kardynałów, miał być odznaczony tą godnością w dniu 12 stycznia 1953 roku, ale komunistyczny rząd odmówił mu wydania paszportu na wyjazd.

Sługa Boży razem z kardynałem Adamem Sapiehą i biskupami starał się bronić praw Kościoła pogwałconych przez rząd komunistyczny. Wielkie znaczenie miał list napisany 8 maja 1953 roku, a zatytułowany „Non possumus”, skierowany do władz w sprawie prześladowania Kościoła Katolickiego w Polsce. Po upływie czterech miesięcy, dnia 25 września 1953 roku, Sługa Boży, przewieziony został w nocy, wbrew prawu i obyczajom, do pewnego, wówczas nieznanego miejsca. Przez trzy lata, nieskazany przez żaden sąd, trzymany był w bardzo ograniczającym wolność miejscu odosobnienia i strzeżony w dzień i w nocy przez żołnierzy. Dnia 28 października 1956 roku, na skutek żądań wszystkich wiernych w Polsce, domagających się jego uwolnienia, powrócił do Warszawy, gdzie znów zaczął sprawować obowiązki pasterskie z wielką gorliwością.

Stefan Wyszyński bardzo cenił życie zakonne, prowadzone zarówno przez niewiasty jak i przez mężczyzn. Jeszcze jako młody kapłan w czasie drugiej wojny światowej, wraz z młodymi osobami płci żeńskiej, założył Instytut Świecki, który teraz nosi nazwę „Instytut Prymasa Wyszyńskiego”.

Kiedy był przetrzymywany w miejscu odosobnienia, dolegliwości cierpliwie i w duchu wiary znosił, gotów był ofiarować życie za Chrystusa. W owym czasie, w miasteczku Stoczek Warmiński, dnia 8 grudnia 1953 roku, idąc za zachętą Świętego Ludwika Grignion de Monfort, poświęcił się Maryi jako niewolnik. W końcu, będąc w miejscu odosobnienia, opracował tekst „Ślubów Narodu” i dostosowany do niego program duszpasterski obchodów „Świętego Millennium Chrztu Polski” jako „Wielką Nowennę” zaprogramowaną na lata 1957-1965. W czasie samego Jubileuszu we wszystkich diecezjach Polski polecił urządzać uroczyste nabożeństwa, w których sam uczestniczył. Te uroczystości znalazły swoje dopełnienie w roku 1966, kiedy w Sanktuarium na Jasnej Górze odczytał i upowszechnił napisany przez siebie „Akt Oddania Narodu pod opiekę Maryi Królowej Polski”.

Wykazywał wielką troskę o Polaków mieszkających poza granicami kraju. Z pasterską roztropnością, na mocy specjalnych uprawnień udzielonych Mu przez Stolicę Świętą, wspierał Kościół we wschodnich krajach podległych władzy komunistycznej.

W latach 1962-1965 uczestniczył z zaangażowaniem we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II. Razem z biskupami Kościoła w Polsce opracował petycję teologiczną, w której oni jednomyślnie prosili, aby Maryja była ogłoszona „Matką Kościoła”. Jednocześnie razem z biskupami polskimi przyczynił się bardzo do wzajemnego pojednania narodu polskiego i niemieckiego. Wymiana listów biskupów Polski i Niemiec, dokonana w dniu 18 listopada 1965 roku, przed uroczystymi obchodami Tysiąclecia Chrztu Polski, bardzo się do tego przyczyniła. Jednakże z początkiem Soboru i po opublikowaniu owego listu Sługa Boży doznał wielu krzywd ze strony rządu komunistycznego.

Jako Arcybiskup Gnieźnieński i Warszawski w swoich diecezjach zwołał uroczyste Synody Diecezjalne.

Specjalne uprawnienia udzielone Słudze Bożemu przez Najwyższych Pasterzy, mianowicie przez Piusa XII, Jana XXIII, i Pawła VI, były szczególnym dowodem ich zaufania. Sługa Boży okazywał pokorne posłuszeństwo i synowską miłość Biskupom Rzymu, szczególnie zaś Janowi Pawłowi II, którego witał z wielką radością w czasie wizyty pasterskiej w Polsce w roku 1979.

Stefan Wyszyński w czasie, gdy wybuchały niepokoje społeczne w Polsce w latach 1956, 1968, 1970, starał się uspokajać bunty społeczeństwa, zwłaszcza zaś pełnił rolę rozjemcy wówczas, gdy w roku 1980 powstał związek zawodowy „Solidarność”. Wielokrotnie i na różne sposoby bronił robotników przed krzywdzącymi represjami ze strony rządu, ustawicznie proponował kompromis w sprawach społecznych.

Światłem była Mu wiara, a modlitwa i gorliwa pobożność pokarmem duszy, pobożnie sprawował codzienną Eucharystię, był wielkim czcicielem Najświętszej Maryi Panny, płonął prawdziwie heroiczną miłością bliźniego, obdarzony bystrym umysłem starał się nieść ulgę w niezliczonych uciskach całej ludzkości. Zawsze okazywał się gotowy i wspaniałomyślny w niesieniu pomocy każdemu.

W sposób szczególny pielęgnował cnotę roztropności i męstwa, wszystko czynił oświecony światłem Ducha Świętego, i tak realizował swoje zamiary; w stosunku do wszystkich okazywał wielką życzliwość i szlachetność.

Po długim, liczącym osiemdziesiąt lat życiu, poświęconym Bogu i ludziom, złożony ciężką chorobą, gdy ofiarowywał swoje cierpienia za Kościół i zbawienie dusz, Sługa Boży w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, dnia 28 maja 1981 roku, pobożnie zasnął w Panu, i pochowany został w krypcie kościoła archikatedralnego Świętego Jana Chrzciciela w Warszawie, dnia 31 maja tegoż roku.

Nie jest rzeczą dziwną, że Stefan Wyszyński, i za życia i po śmierci, cieszył się szczerą i szeroko sięgającą sławą świętości. Dzięki tej sławie, Sprawa Beatyfikacji i Kanonizacji została podjęta przez Kurię Arcybiskupią Gnieźnieńską i Warszawską poprzez uroczyste rozpoczęcie Postępowania Informacyjnego na terenie Diecezji począwszy od dnia 20 maja 1989 roku, do dnia 6 lutego roku 2001 i uroczyste rozpoczęcie Procesu Rogatoryjnego Gnieźnieńskiego dnia 28 września 1989 roku, i Paryskiego dnia 22 stycznia 1990 roku; każdego z nich ważność w świetle prawa kanonicznego, potwierdziła Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych dekretem wydanym dnia 8 lutego roku 2002. Po opracowaniu Pozycji, według zwyczaju rozważano, czy Sługa Boży chrześcijańskie cnoty praktykował w stopniu heroicznym. Gdy rezultat tych rozważań okazał się pozytywny, dnia 25 kwietnia 2016 roku odbył się specjalny Kongres Teologów Konsultorów. Ojcowie Kardynałowie i Biskupi zebrani na zwyczajnej Sesji dnia 12 grudnia 2017 roku, pod przewodnictwem moim, Kardynała Angelo Amato, uznali, że Sługa Boży praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i inne związane z nimi.

Po przedstawieniu na końcu dokładnej relacji o tych wszystkich sprawach przez Kardynała Prefekta Ojcu Świętemu Franciszkowi, Jego Świątobliwość głosy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych przyjmując i uznając za ważne, dnia dzisiejszego stwierdził: Jest pewność co do praktykowania cnót teologalnych – Wiary, Nadziei i Miłości zarówno w stosunku do Boga jak i do bliźniego, a także co do praktykowania cnót kardynalnych – Roztropności, Sprawiedliwości, Umiarkowania i Męstwa, oraz cnót z nimi związanych, przez Sługę Bożego Stefana Wyszyńskiego, Świętego Kościoła Rzymskiego Kardynała, Arcybiskupa Metropolitę Gnieźnieńskiego i Warszawskiego, Prymasa Polski, w danym przypadku i w odniesieniu do skutku, o który chodzi.

Dekret ten Ojciec Święty polecił opublikować i umieścić w Aktach Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

Dane w Rzymie, dnia 18 grudnia roku Pańskiego 2017.

(-) ANGELUS Kard. AMATO, S. D. B.

Prefekt

† MARCELLUS BARTOLUCCI

(-) Arcybiskup Tytularny Mewanieński

Sekretarz

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Królestwo Boże jest naszym udziałem!

2018-08-18 18:52

Anna Majowicz

Arcybiskup Józef Kupny od dłuższego czasu, odwiedzając parafie naszej archidiecezji i spotykając się z Nami przy różnych okazjach, zauważył, iż nie ma na naszym terenie żadnej wspólnoty, w której nie działałaby mniejsza lub większa grupa ludzi codziennie modlących się na różańcu. Najczęściej skupiamy się w Różach Żywego Różańca i polecamy w swoich modlitwach, poza osobistymi sprawami, intencje wspólnot parafialnych, naszej diecezji oraz Kościoła na świecie. W wielu miejscach metropolita spotkał także braci i siostry odprawiających Nowennę Pompejańską czy tworzących wspólnoty Nieustającego Różańca. Stąd zrodził się pomysł przygotowania spotkań dla wszystkich, którym modlitwa różańcem jest bliska.

Anna Majowicz
Eucharystii przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski

Dziś członkowie róż Żywego Różańca spotkali się w Henrykowie, na Pierwszej Archidiecezjalnej Pielgrzymce Członków Żywego Różańca. Celem spotkania była integracja tych tak bardzo ważnych w życiu Kościoła wspólnot modlitewnych na terenie naszej Archidiecezji. Uczestnictwo w pielgrzymce to wymowne świadectwo wiary i nadziei oraz zachęta do codziennej, systematycznej modlitwy różańcowej w ramach przynależności do parafialnych kół Żywego Różańca.

Pielgrzymka rozpoczęła się dziś o godz. 11.00 Mszą św., której w kościele OO. Cystersów pw. Wniebowzięcia NMP przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski. W homilii kapłan mówił o Królestwie Bożym. - Ewangelia zaczyna się od głoszenia Królestwa Bożego. W niej czytamy, że kiedy Pan Jezus rozpoczął swoją ewangeliczną działalność, obchodził miasta i wioski głosząc dobrą nowinę o Królestwie. Sami codziennie modlimy się o przyjście Królestwa Bożego. Ale czy ta modlitwa jst skuteczna? Czy Pan Bóg odpowiada na wołanie swojego Kościoła? – pytał wrocławski biskup pomocniczy. Zaznaczył, że na to pytanie mogłyby odpowiedzieć osoby, które często i wytrwale modlą się na różańcu. - Ci, którzy mają święte pragnienie modlitwy różańcowej, wiedzą - nie tylko ze słyszenia, ale i z doświadczenia, że Królestwo Boże rzeczywiście jest naszym udziałem – mówił. Hierarcha podał cztery przykłady sposobów wprowadzania nas w tajemnice Królestwa Bożego. Pierwszy to umiłowanie modlitwy różańcowej. Drugi, to towarzyszenie Maryi, która jako pierwsza doświadczyła w pełni tajemnic Królestwa. Trzeci sposób, to umiejętność dostrzegania we własnym życiu Pana Jezusa. I wreszcie czwarty sposób – to doświadczenie tajemnic Królestwa Bożego przez patriotyzm. – Przeżywając piękno narodu polskiego, chciejmy dzielić się tym świadectwem naszego bogactwa i naszej kultury – puentował bp Siemieniewski.



Po Mszy św. odbyło się wspólne nabożeństwo różańcowe przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. I Archidiecezjalną Pielgrzymkę Członków Żywego Różańca do Henrykowa uświetnił koncert patriotyczny Tomasza Krajewskiego i Andrzeja Waśniewskiego. Koncert pięknie wpisał się w obchodzoną w tym roku 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem